Zawsze bardzo łatwo przychodzi nam znalezienie przyczyn wędkarskich niepowodzeń. Wędkarskie mity to coś w rodzaju podpory w naszym codziennym wędkowaniu. Rodzaj usprawiedliwienia niepowodzeń. Ale sfera wędkarstwa nie jest jakoś wyjątkowo inna od pozostałych obszarów naszego życia. Znamy przecież czarne koty, guziki kominiarzy czy czerwone wstążki przy kołysce niemowlaka. To normalne, że mity i zabobony są z nami od wielu dziesiątków lat. Tak jest nam łatwiej, bo wszystko to, co trudne do wyjaśnienia, można w prosty sposób podeprzeć czymś, co ma w sobie coś z metafizyki.
Wędkarstwo to bardzo bezwzględna dziedzina. Wymaga od nas nakładów czasu, emocji, wielu wyrzeczeń. Wędkarz doskonały to ten, który zawsze planuje złowić okaz i nie boi się łowić nawet w warunkach teoretycznie niełaskawych dla osiągnięcia wędkarskiego sukcesu. Jak zatem podejść do tematu wędkarskiego mitu, jak poradzić sobie z  tłukącym się w głowie przeświadczeniem, że jak „...wieje ze wschodu, to ryby chodu”?
Dla naszego punktu widzenia istotne będą warunki dotyczące mocy i kierunku wiatru. Mówi się, że wiatry północne i wschodnie to wróżba wędkarskiej klapy. Jak zatem ocenić wiatr południowy czy wiatr zachodni?
Ciśnienie atmosferyczne – tu sprawa jest bardziej skomplikowana, dla licznych wędkarzy wręcz nie do przyjęcia. Na podstawie wielu lat obserwacji ryb drapieżnych doszedłem do wniosku, że ciśnienie atmosferyczne ma bardzo istotne znaczenie dla jakości połowów.
Zanim powiemy z kolei o fazach księżyca, koniecznie należy wspomnieć o rybach, które lubią światło, i takich, które światła nie cierpią. A może jeszcze inaczej. Zastanówmy się nad rybami, które światło wykorzystują w polowaniu, oraz nad takimi, które polują tylko w czasie mroku.

Ciąg dalszy, czyli szerzej o tych i o innych czynnikach znajdziesz w najnowszym wydaniu WMH.

Poczytaj też o zwyczajach ryb nie pasujących do powszechnych wyobrażeń.